Het vulkanische eiland op 640 kilometer uit de kust van Marokko, kennen we als Madeira, een eiland zo steil als een ijsberg en zo groen als een wei. Het eiland is een provincie van het land Portugal.
Het eiland is van oudsher een provianderingsplaats voor naar het westen varende schepen. Deze schepen namen wijnen mee op hun reis ,mede als ballast. Niet onlogisch werd in de tijd van de handelsvaarten naar Zuid-Amerika, suiker aan de wijn toegevoegd ter compensatie van de zuren en mede wat alcohol om deze te versterken. Tijdens de zeereizen werd de evenaar twee keer gepasseerd en stonden de vaten langdurig bloot aan tropische hitte. In plaats van dat de wijn bedorf en stuk ging , gebeurde het tegenovergestelde: het resultaat bleek ongekend lekker en populair, Madeira was geboren!
Lees meer
Door de steilheid van het eiland zijn de wijngaarden in kleine terrassen tegen de bergen aangeplant, met als ondergrond basalt met een laagje klei. Hier worden de klassieke witte druiven verbouwd : Sercial, Verdelho, Boal en Malvasia. Net als in Noord-Portugal worden de wijnstokken boven hoofdhoogte geteeld zodat eronder weer ruimte vrijkomt voor andere gewassen. Honderden kilometers ‘Levadas’, kleine irrigatiekanalen brengen het water uit de bergen naar de gewassen..
Daar is aan het einde van de 19e eeuw. “ het werkpaard, de blauwe tinta Negra Mole bijgekomen. Deze neemt maar liefst 85% van de totale productie voor zijn rekening. Pas sind kort erkent men pas zijn kwaliteitspotententie.
De lange zeereizen zijn er natuurlijk niet meer, maar het, tegenwoordig gecontroleerde, oxydatie proces wordt veelal vervangen door ‘estufa’s.’.(een soort ovens) . Echter het beste resultaat verkrijgt men volgens de ‘ Canteiro’ methode, waarbij ze alleen aan de de omgevingstemperatuur worden blootgesteld, vervolgens rijpen de Madeira’s nog vele jaren, tot zelfs wel 200 (!) jaar in vaten voordat ze gebotteld worden. Door dit unieke rijpingsproces en de natuurlijke zuurgraad is er geen wijn ter wereld die zó oud kan worden.
Minder
